श्रीलंकन विकृती

भारताला विजयासाठी ५ धावांची गरज.

सेहवागला शतकासाठी एका धावेची गरज.

गोलंदाज – रणदिव.

फलंदाज – सेहवाग.

षटकातला पहिला चेंडू आणि ……………४ बाईज.

आता भारताला विजयासाठी एका धावेची गरज.

सेहवाग ९९ वर रेंगाळलेला.

दुसरा चेंडू धव नाही.

तिसरा चेंडू धाव नाही.

चौथा चेंडू …………….

सेहवागचा षटकार.

रणदिवचा नोबॉल.

निकाल –

भारताचा विजय.

सेहवागचं हुकलेलं शतक.

पहिल्या चेंडूवर ४ बाईज गेल्या हे मी समजू शकतो.

का कुणास ठाऊक ? पण रणदिव पुढचा चेंडू नोबॉल किंवा वाइड  टाकून सेहवागला शतकापासून दूर ठेवणार असंच मला वाटत होतं.

आणि झालंही तसंच. त्यानं चौथा चेंडू वाइडच टाकला. आणि सेहवागचा षटकार हवेतच राहिला. त्याच्या धावांना काही तो जोडला गेला नाही.

रणदिवची कसली हि विकृती ?

कुणी म्हणेल, ” तो चुकूनच नोबॉल पडला असेल.”

पण नाही. त्यांना ज्यारितीनं रेषेच्या पुढे येऊन चेंडू टाकला ते पाहिलं कि  लक्षात  येत त्यानं अगदी जाणिवपूर्वक नोबॉल टाकला होता.

काही लोकांना इतरांचं चांगलं पहावत  नाही हेच खरं.

हि एक विकृतीच. पण अशी विकृती खेळत तरी असू नये.

एवढीच अपेक्षा.

सेहवाग लगे रहो. आत्ता हुकवलेल शतक पुढल्या वेळी करून दाखव.

2 Comments

  1. काही लोकांना इतरांचं चांगलं पहावत नाही हेच खरं.

    हि एक विकृतीच. पण अशी विकृती खेळत तरी असू नये.

    एवढीच अपेक्षा.

    खरय… :-(

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s