तुम्ही धुतलाय कधी कॉम्पुटर पाण्यानं ?

मला आठवतंय मी सातवी होतो तेव्हाची गोष्ट. वडिलांना त्यांच्या कंपनीत फोन करायचा होता. काही तातडीचा निरोप द्यायचा होता. आईनं मला सांगितलं. तेव्हा मोबाईल सोडाच पण फोनही अगदी पावला पावलावर नव्हते. आमच्या घरापासून जवळ जवळ दहा एक मिनिटं चालावं लागायचं. आमच्य ओळखीच्या एका दुकानदाराकडे फोन. मी तिथ गेलो. फोन लावला. आवाज काही येईना. दुकान्वाल्या काकांना मी अडचण सांगितली.  त्यांनी पाहिलं आणि माझ्या हातातला रिसिव्हर सरळ धरायला सांगितला. म्हणजे मी रिसिव्हर ओठांजवळ आणि माईक कानाजवळ धरला होता. त्या काळी घरातला रेडिओ खराब झाला कि मी खोलायचो आणि जमल तर दुरुस्त नाहीतर बऱ्याचदा कायमचा बाद करून टाकायचो. पण त्या काळीही मी रेडिओ कधी पाण्यानं धुतल्याच मला आठवत नाही.

पण अलिकडे कोण काय करेल आणि कोण काय नाही, काही सांगता येत नाही. पण तरीही कोणतीही स्त्री कपडे धुवून झाल्यानंतर घरातला कॉम्पुटरही पाण्यानं धुवून काढेल ही गोष्ट मनाला पटत नाही. तेही अगदी साबण लावून. माझ्या आजीच्या काळात कॉम्पुटर नव्हता, रेडिओही फार तुरळक होता. माझ्या आजीनं कधी रेडिओ ऐकला असेल तर तो आमच्या घरी पुण्यात आल्यावर. पण ती आमच्या घरीही फार क्वचित आली होती. वयाच्या साठीत. तिच्यानंतर माझ्या चुलत्या आहेत गावी. सगळ्या एकजात अशिक्षित. कॉम्पुटर नसला तरी अलिकडे अगदी ग्रामीण भागातही रेडिओ, टिव्ही, मोबाईल या गोष्टी घराघरात आहेत. पण यातल्या कोणी या गोष्टींना कधी साधं पाणी लागू दिल्याचं माझ्या ऐकिवात नाही.

परवा ‘ पुढचं पाऊल ‘ या सिरीअल मधला एक प्रसंग चुकून माझ्या कानावर पडला. त्या सिरीअलमध्ये असा प्रसंग दाखवलाय.

कल्याणी ही त्यातली नाईका. सोहम हा तिचा नवरा. एक उद्योगपती. घर अगदीच प्रशस्त. तिच्याकडे तिची मैत्रीण येते. आणि ही कल्याणी तिला मोठ्या अभिमानानं सांगते, ” अगं, आज कि नाही मी आमचा कॉम्पुटर अगदी साबण लावून धुतलाय. आज हे खूप खुश होतील.”

तो येतो. त्याला आपल्या बायकोनं कॉम्पुटर साबण लावून पाण्यानं धुतलाय हे कळतं. आणि मग, ” अगं तुला कॉम्पुटर आणि कपडे यातला फरक कळतो का ? ” असा तो तिच्यावर ओरडतो.

पुढं काय होईल हे मला माहिती आहे. तो म्हणेल, ” ही असली अडाणी बायको काय कामाची ? ”

मग तो आणखी कुणाच्या तरी प्रेमात पडेल. झाला त्रिकोण.

कसला हा लेखक आणि डायरेक्टर. या टीम मधल्या कुणालाही हा प्रसंग सिरीयलमधून बाद करावासा वाटला नाही ? आजकाल पहावी आणि घ्यावी अशी एकही सिरीयल टिव्ही नाही. त्यापेक्षा पौराणिक आणि ऐतिहासिक सिरीअल परवडल्या. मला आठवतंय एके काळी ‘ रामायण ‘ आणि ‘ महाभारत ‘ या मालिका पहाताना घराघरातली मंडळी हातातली कामं बाजूला ठेवून टिव्ही समोर बसायची.

आजही बायका ‘ मन उधान वाऱ्याचे ‘ ही मालिका अशीच हातातला काम टाकून पहातात. पण काय आहे त्या मालिकेत हे मला अजून कधीही कळलं नाही.
मराठी चित्रपटांनी कात टाकली पण मराठी सिरीयल मात्र अगदीच भरकटत चालल्या आहेत. हे थांबायला हवं.

1 Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s