‘ आपाची ‘ गाडी…,’ बापाची ‘ गाडी

आपण दिवसेंदिवस जसजसे प्रगत होत चाललो आहोत तसतशी नवी पिढी ध्येयाधिष्टीत होण्याऐवजी अनुकरणप्रिय होत चाललीय.यानं असे कपडे घेतले म्हणून त्याला तसे कपडे हवे असतात, दोन जण पार्टीला निघाले म्हणून त्यांच्या सोबत आणखी चार जण निघाले, एकानं एक गाडी घेतली कि दुसऱ्याला तशीच गाडी हवी असते. पण त्याला एवढे गुण मिळाले तर मला त्यापेक्षा अधिक मिळाले पाहिजेत अशी चढाओढ मात्र दिसत नाही. का असं ? चुकतंय कुठे ? आई वडिलांच्या संस्कारात ? मुळीच नाही. कारण आपली मुलं नीट मार्गाला लागावीत असंच प्रत्येक आई वडिलांना वाटत असतं. त्यानुसार ते आपल्या मुलांवर लहानपणापासून संस्कार करण्याचा प्रयत्न करतात. पण तरीही एका विशिष्ठ वयानंतर मुलांना पंख फुटतात. ती स्वतःच भरारी घेऊ पहातात. पण पाखरांच्या पिलांइतकं आपल्या पिलांचं भरारी घेणं सोपं नसतं. कारण भरारी घेणाऱ्या पाखरांच्या पिलांच्या मार्गात निसर्ग असतो आणि आपल्या पिलांच्या मार्गात समाज.

माझा मुलगा बारावी झाला. बारावीला ७७ % गुण. सीइटीला PCM ला १०१ तर PCB ला १०८ गुण. वैद्यकीय शाखेला प्रवेश नाही मिळाला तरी अभियांत्रिकीला मिळण्याची खात्री. प्रवेश प्रक्रिया सुरु झालीय. पण त्याला गेली पंधरा दिवस नव्या गाडीचे वेध लागलेत. नेटवर बाईकचे डिस्प्ले पहाणे, ते मला दाखवणे, कोणत्या मित्रानं कोणती गाडी घेतली याचं रसभरीत वर्णन करणे अशा अनेक गोष्टी सतत सुरु असतात. मला मात्र त्याच्या प्रवेशाची आणि प्रवेश फी ची काळजी.
त्याला हवी आहे अपाची. त्याच्या प्रत्येक सुरातून मला अपाची असं ऐकायला येतंय. शेवटी काळ मी त्याच्यावर चिडलो. म्हणालो, ” तुला आत्ताच ‘ आपाची ‘ गाडी हवीय. ‘ बापाची ‘ गाडी कधी आली होती माहिती आहे का ? “

apache, moter cycle

माझ्या मुलाला हवी असलेली अपाची. १६० सीसीची हि गाडी. माझ्या मुलाच्या चौपट वजनाची. पेट्रोल ओतायला लागतंय पाण्यासारखं.

आणि मी चमकलो. मुलांशी कितीही मैत्रीच्या नात्यानं वागत असलो तरी दोन पिढ्यातलं अंतर समोर आलं. आझे वडीलही मला असाच काहीतरी सांगायचे.

bicycle, सायकल.

सायकल. हीच ती माझ्या बापाची गाडी. वयाच्या चाळीसतही वडील हीच गाडी वापरायचे. वडिलांची स्कूटर आली त्यांच्या वयाच्या बेचाळीसाव्या वर्षी. .

मला आठवतंय माझे वडील किती तरी वर्ष सायकल वापरायचे. माझ्या वडिलांनी गाडी घेतली ती साधारणतः मी दहावीला असताना. त्यांच्या वयाच्या चाळीशीत.

हि माझी आयुष्यातली तिसरी गाडी. रिसेल मधून घेतलेली.

हि माझी आयुष्यातली तिसरी गाडी. पहिली गाडी वापरली आठ वर्ष. दुसरी चार वर्ष. आणि तिसरी गाडी वापरतोय. रिसेल मधून घेतलेली. गेल्या सोळा - सतरा वर्षात वापरलेल्या माझ्या तिन्ही गाड्यांची एकूण किंमत ९०००० रुपये. माझ्या मुलाला हव्या असलेल्या पहिल्याच गाडीची किंमत ७०००० रुपये.

माझी गाडी आली होती मी नोकरीला लागल्यानंतर आठ वर्षांनी. तेव्हाचं माझं वय तिशीच.
आणि माझ्या मुलाला कॉलेजात प्रवेश करायचाय तो स्वतःच्या गाडीवरून. त्याचा वय आहे अवघं सतरावं सरलेलं. अजून गाडी चालवायचा परवाना द्यायला आमचं शासन तयार नाही. हे पिढ्यान पिढ्यातलं अंतर पिढ्यान पिढ्या असंच वाढत रहाणार काय ?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s