मी इतका सोशिक नाही

प्रेम हे प्रेम असतं……कि तडजोड ?

ती रागावते आणि हवालदिल होतो. आपला सगळा अहंकार…..आपला सगळा स्वाभिमान बाजूला ठेवून तिचा शब्द झेलू पहातो. तिच्या चेहऱ्यावरचा रुसवा जावून तिथ हसू पहाण्यासाठी वेडेपिसे होतो. आपल्यातल्या विदुषकाला जागे करतो. आणि ती ओठांच्या कोनातून हळूवार हसते. दोन्ही पंख पसरून आपल्या कुशीत शिरते. आपल्या खांद्यावर विसावते. आपण भरून पावतो.

कधी कधी आपण तिची वाट पहात उभे असतो. तिला उशीर होतो. आपला प्राण कंठाशी येतो. फार फार राग आलेला असतो आपल्याला तिचा. वाट पाहून कंटाळून आपण निराश मनानं झालेलो असतो…… जड पावलांनी परत निघालेलो असतो…… आणि ती येते……तेच आपल्याला हवं असलेलं हसू ओठांच्या कोनात घेवून. आपली सारी निराशा……. आपला सारा राग मनातल्या मनात कुठल्या कुठे पळून जातो. पण चेहरा मात्र कोऱ्या पाटीसारखा.ती मात्र फुललेल्या चेहऱ्यानं आणि बोलक्या डोळ्यानं विचारते, ” रागावलास ? ” आणि असं विचारतानाच अगदी निरागसपणे पंख पसरून आपल्या कुशीत शिरते.

असे आपण नेहमीच तिचा हसू पाहून विरघळतो. अळवावरचा थेंब होतो. तिच्या डोळ्यात हरवून जाताना फक्त फक्त तिचे होतो. आपण रागावलेलो होतो हेही विसरून जातो तिचा फुलून आलेला चेहरा पहात रहातो.

पण कधीं कधी मात्र सगळं काही बिनसलेलं असतं. तिचा रुसवा निघत नाही. आणि त्याचा स्वाभिमान त्याला माघार घेवू देत नाही. तेव्हा अगदी दोघांच्या वाट वेगळ्या व्हायची वेळ येते. पण त्याला जाणीव असते. नाही, तिच्या शिवाय आपलं आयुष्य फुलणार नाही. आणि मग तो म्हणतो –

तुझ्यासाठी
प्रेम हे प्रेम असतं……कि तडजोड ?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s