आभाळाचं डोळं, तिच्याकडं लागलं

ती त्याला दिसते……डोळ्यांना डोळे भीडतात आणि एका अवचित क्षणी तो तिच्या आणि ती त्याच्या मनात भरते. पण हे कधी….कुठे……आणि कसं घडतं….. Continue reading

मैत्री : तीही गाढवाशी.

donkeyसुदंर मुलीच्या प्रेमात कुणीही पडतो. पण रंगानं काळ्या , दात पुढं आलेल्या मुलीकडे कुणी वळूनही पहात नाही. तिलाही प्रेमाची गरज असतेच ना ? पण असा साधा विचारही कधी आपल्या मनात येत नाही. का असं ?

एखाद्या छानछोकी खिसा खुळखुळनाऱ्या मुलाकडे मुली सहज ओढल्या जातात. पण अंगावर साधेसुधे कपडे असणाऱ्या सरळ मार्गी मुलाला मात्र त्या मुर्खात काढतात. त्या मुलालाही मन आहे भावना आहेत याची जाणीवही नसते मुलींना.  का असं ?

सुंदर मुलीच्या प्रेमात पडायला आणि श्रीमंत मुलांना भुरळ घालायला फार बुद्धी लागत नाही. त्यासाठी Continue reading

खरे मित्र

friendship

friendship

आपण जन्माला आल्यापासून तिरडीवर चढेपर्यंत किती माणसं येतात आपल्या आयुष्यात. चढेपर्यंत म्हणण्यापेक्षा चढवले जाईपर्यंत म्हणू. चढवले जाईपर्यंत तरी कशाला म्हणायचं. तेव्हा कुणाला कसलाही विरोध करण्याचं त्राण तर नसतच आपल्यात पण काहीच उरलेलं नसतं आपल्या हाती.
पण ……….

Continue reading

प्रेम म्हणजे नेमकं काय ?

प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे
प्रेम असतं
तुमचं आमचं साऱ्यांच
सेम असतं.

एवढ्या दिलखुलास शब्दात मंगेश पाडगावकरांनी प्रेमाची व्याख्या सांगितली. प्रेम आधी आलं मग प्रेमाची व्याख्या आली. कोट्यावधी वर्षापूर्वी कोणते जीव अस्तित्वात होते हेही संशोधक सांगू शकतील पण माणसाच्या मनात प्रेम भावनेचा उगम नेमकं कधी झाला हे सांगणं मात्र कुणालाही शक्य होणार नाही. आणि तरीही आपल्याला प्रेम म्हणजे काय हे नक्की समजलंय असं वाटत नाही.

निस्वार्थ असतं ते प्रेम………प्रेमला कसलाही मोह नसतो…………प्रेमाला कसलीही अपेक्षा नसते. अशा रीतीनं प्रेमाला शब्दांनी व्यापण्याचा कितीही प्रयत्न केला तरीही Continue reading

तुझ्या चेहऱ्यामध्ये

तो आणि ती. दोन वेगवेगळ्या कुशीतून जन्मलेले दोन जीव. खरंतर काय नातं असता त्यांचं ! पण तारुण्याच्या वळणावर ते दोन जीव एकत्र येतात………….एका अदृश्य नात्यांना बांधले जातात……….कळत नकळत एकजीव होतात. तो तिचा सर्वस्व. तर तिचा चेहरा म्हणजे त्याचं आभाळ. हे आभाळ त्याला नेहमीच हवा असता स्वच्छ………मोकळं………निरभ्र. Continue reading

प्रेमाहुनी जगी या

स्टार प्रवाहवर नवी सिरीयल येतेय. ” स्वप्नांच्या पलीकडले.”

त्या सिरियलची जाहिरात सध्या जोरात चालू आहे. ती म्हणते, ” माझ्या बाबांना ना मक्याचं कणीस फार आवडतं. ते ना त्या कणसंवाल्याला त्याच्या गाडीसकट विकत घेतील आणि बंगल्याच्या आवारात नेऊन उभं करतील.”

तो म्हणतो, ” ती उंच इमारत दिसतेय ना. असं वाटतं, त्या इमारतीवर जाऊन उभं रहावं आणि खालून जाणाऱ्या माणसांकडे मुंग्यांसारख पहावं.”

यावर ती म्हणते, ” काय भन्नाट विचार आहेत रे तुझे ! ”

यात Continue reading

असंही प्रेम

प्रेमाविषयी मी बऱ्याच पोस्ट लिहिल्यात आहेत. त्यात जसा अनेक प्रेम कवितांचा तसाच काही लेखांचाही समावेश आहे. माणसं एकमेकांवर प्रेम करतात. त्या प्रेमाला नात्यांच्या अनेक किनारी असतात. नातं जेवढं जवळचं तेवढी प्रेमाची दृढता अधिक. तू तुझ्या भावावर प्रेम कर असं कुठल्याही बहिणीला सांगावं लागत नाही. तसंच तुला बाळ झालंय आता तुला पान्हा फुटायला हवा असं कुठल्या आईला सांगावं लागत नाही. हे आपल्या फार जवळच माणूस आहे आणि याच्यावर आपण प्रेम करायला हवं, याला आपण जीव लावायला हे दोन वर्षाच्या जीवालाही कळतं.

आता माझ्या शेतात दोन गाडी त्यांच्या कुटुंबासह काम करत असतात. त्यातल्या देविदासची मुलगी अवघी तीन वर्षाची. आई वडील कामात असतात. तिचा छोटा दीड वर्षाचा भाऊ रडू लागतो तेव्हा ती चिमुरडी विठल विठल म्हणत टाळ्या वाजवून त्या छोट्याची आई होते. त्याला समजावून शांत करण्याचा प्रयत्न करते.

माझी बहिण तिच्या नऊवर्षाच्या मुलाला आणि चार वर्षाच्या मुलाला घरात बंद करून कुलूप लावून बाहेर जाते. बंद दाराआड तेच एकमेकांचे पाठीराखे होतात.  या    आई वडील घरात असताना एकमेकांच्या खोड्या काढत एकमेकांना रडवणारी ती दोघं बंद कुलपाआड मात्र एकमेकांवर प्रेमाची पखरण करतात.

दहावीच्या पुढे सरकू लागलेले माझे दोघे चिरंजीव. आम्ही घरात असलो कि एकमेकाच्या खोड्या काढताना आम्हाला घसे ताणायला लावतात. पण कधी एकमेकांना सोडून काही खात नाहीत. एका चोकलेट मधलं अर्धं का असेना पण दुसऱ्यासाठी ठेवणार.

इतक्या निरागस निष्पाप प्रेमाला ग्रहण लागतं……ओहोटी लागते ती वाढत्या वयात. आपले स्वार्थ जागे होतात तेव्हा………आपल्या विचारांना स्वतःच्या अस्तित्वाचे पंख फुटतात तेव्हा. मग आपल्याला वाटतं……

कुणी कुणाचं नसतं.

माणसं एकमेकांवर प्रेम करतात तसेच पशु पक्षी एकमेकांवर प्रेम करतात. एकमेकांचा सहवास त्यांनाही हवा असतो. एकोप्यान….कळप करून रहाण्याची गरज त्यानाही वाटत असते.

आपण काय किंवा पशु पक्षी काय सजीव आहोत म्हणून आपल्याला प्रेमाची जाणीव आहे. पण वनस्पतीही परस्परांवर प्रेम करतात किंवा प्रत असावेत असा विचार तरी आपल्या मनाला शिवतो काय ? पण माझा वनस्पतींच्या परस्परांवरील तसेच सजीवांवरील ( प्राणी आणि आपणही ) प्रेमावर विश्वास आहे. म्हणूनच मी माझ्या शेतातील पिकांशी बोलत असतो. दोन ठिकाणच्या उसांपैकी दुबळ्या असलेल्या उसाला गोंजारत असतो. पटकन उंच होण्याविषयी सांगत असतो.

वृक्षांना आपण पुल्लिंगी तर वेलींना स्त्रीलिंगी मानतो. आपल्या समाज व्यवस्थ्येने पुरुष हा स्त्रीचा आधार मानला आहे. तशीच वेलही बऱ्याचदा वृक्षाच्या आधाराने वाढत असते. पुरुषानं स्त्रीला मिठीत घ्यावं तसाच वृक्षही वेलीला मिठीत घेतो. त्या मिठीतली ओढ मला मोहात पाडते. त्या अनावर ओढीची…………अनावर ओदिच्या मिठीची हि चित्रं .
आपण यातून कधी काही शिकणार आहोत का ?